Een stukje geschiedenis
Het dorp omvatte oorspronkelijk drie gehuchten: Oud‑Lillo, de oude dorpskern, verdwenen door uitbreidingswerken van de Antwerpse haven, Lillo‑Kruisweg, eveneens verdwenen, en Lillo‑Fort, een toeristisch centrum aan de Schelde. Lillo-Fort, een voormalige garnizoensplaats, werd in 1579‑1580 ten westen van Oud‑Lillo aangelegd, tegenover Liefkenshoek, het militaire bolwerk op de westelijke Scheldeoever. De vesting werd in de 17de‑18de eeuw regelmatig aangepast, verbeterd en uitgebreid. In de Franse tijd werden vanaf 1810 belangrijke werken uitgevoerd, onder andere het bestaande kruitmagazijn naast de kerk, twee gemetselde bunkers aan de noordkant, waarvan één bewaard bleef, en een halfcirkelvormige wapenplaats, die nog duidelijk te herkennen is. Tussen 1815 en 1830 werden de wallen verzwaard. Nadat het fort in 1894 buiten gebruik gesteld was, werden in 1896‑1898 de grachten gedempt, de ophaalbrug verwijderd en enkele kazernes en magazijnen gesloopt. Lillo‑Fort heeft zijn 17de‑eeuwse plattegrond nagenoeg behouden, maar de aanwezige gebouwen en vestingbouwresten dateren hoofdzakelijk van begin 20ste eeuw. In 1903‑1906 werd de getijhaven gegraven, het hoofdwerk verdween en het Antwerpse bolwerk werd een rompbastion. Dankzij de Simon Stevinstichting werd Lillo‑Fort in 1981 als monument beschermd.
Bron: Gids voor Vlaanderen (Lannoo)
Wil je meer weten over "Het mooiste dorp van Vlaanderen"?
Hier lees je alle details over de organisatie en partners.