Een stukje geschiedenis
Het gebied Weert was een tweelobbig schiereiland op de linkeroever van de Schelde tussen de Schelde en de Durme. Het maakte deel uit van het gebied van de Menapiërs, later van het bisdom Doornik en van de landstreek Vlaanderen.
Door een wijziging in de rivierloop ontstond een eiland, werd de oude Schelde afgesloten en ontstond een toegang tot Bornem. In 1240 verwierf de Sint‑Baafsabdij van Gent, van Wouter en Gilles van Coudenborch van Temse, de ‘Grote en kleine Wert’. Om de ontginning te bevorderen verleende de abt in 1481 in Weert aan vreemdelingen de vrijheden die ze elders genoten. Na afschaffing van de Sint‑Baafsabdij volgden de titularissen van het nieuw opgerichte bisdom, de bisschoppen van Gent, de abten als plaatsheren op. Parochiaal hoorde het gebied tot Temse en voor het transport van Vlaanderen ressorteerde het onder de kastelenij Bornem.
In de 16de eeuw werd in de heerlijkheid Polder van den Weert een schepenbank opgericht. In 1661 vroegen de inwoners een eigen kapel om de overvaart naar Temse te vermijden. Ze kregen die in 1783. De Fransen maakten van Weert een zelfstandige gemeente. De Sint‑Annakapel werd parochiekerk onder het aartsbisdom Mechelen. Weert fuseerde in 1977 met Bornem. Door gebrek aan werkgelegenheid veranderde Weert in een verblijfsdorp en een toeristisch aantrekkingspunt. Het inwonertal van circa 900 was in het begin van de eeuw tot de helft gedaald. Hier zijn geen scholen meer. De dorpscafés van weleer zijn tot café‑restaurants omgevormd.
Bron: Gids voor Vlaanderen (Lannoo)
Wil je meer weten over "Het mooiste dorp van Vlaanderen"?
Hier lees je alle details over de organisatie en partners.
